Trago na boca o gosto de uma amêndoa mofada. Amarga como o desamparo, fria como a solidão. E olhando para os lados, não me resta alternativa, a não ser aceitar o irremediável da imperfeição. Reconheço que é preciso força e coragem para olhar tudo isso de frente e assumir a minha colaboração para que as coisas ocorram com tamanha violência. Sou meu próprio algoz, com a espada afiada da intolerância diante do real pairando sobre minha cabeça. Uma hora, espero, melhora.
The Blower's Daughter, by Damien Rice
And so it is
Just like you said it would be
Life goes easy on me
Most of the time
And so it is
The shorter story
No love, no glory
No hero in her sky
I can't take my eyes off of you
I can't take my eyes off you
I can't take my eyes off of you
I can't take my eyes off you
I can't take my eyes off you
I can't take my eyes...
And so it is
Just like you said it should be
We'll both forget the breeze
Most of the time
And so it is
The colder water
The blower's daughter
The pupil in denial
I can't take my eyes off of you
I can't take my eyes off you
I can't take my eyes off of you
I can't take my eyes off you
I can't take my eyes off you
I can't take my eyes...
Did I say that I loathe you?
Did I say that I want to
Leave it all behind?
I can't take my mind off of you
I can't take my mind off you
I can't take my mind off of you
I can't take my mind off you
I can't take my mind off you
I can't take my mind...
My mind...my mind...
'Til I find somebody new